هنگامى كه آنان را آگاه كرد ، ( خداوند ) فرمود : آيا به شما نگفتم كه من غيب آسمان‌ها و زمين را مىدانم ؟ ! و نيز مىدانم آن‌چه را آشكار مىكنيد و آن‌چه را پنهان مىداشتيد . و ( ياد كن ) هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم : براى آدم سجده و خضوع كنيد ، همگى سجده كردند ؛ جز ابليس كه سر باز زد و تكبر ورزيد و از كافران گشت » . هم‌چنين در سورهء طه آيهء 57 مىفرمايد : « فرمود اى ابليس چه‌چيزى تو را بازداشت از اين‌كه بر آن‌چه من به دست خود آفريدم سجده نكنى ؟ ! تكبر ورزيدى يا خودت را بزرگ داشتى ؟ ! » ظاهر اين دو آيه و هم‌چنين آيات ديگر اين است كه اين اسماء موجوداتى زنده و عاقل و دانا بوده‌اند براى اين‌كه ضمير و اسم اشاره در اين آيات به موجود عاقل و زنده و ذى شعور برمىگردد . علت اين‌كه آدم ابو البشر به مقام شريف خلافت الهى نائل گشت و همهء ملائكه را واداشت تا مقابل او با خضوع و خشوع سجده كنند وجود آن اسماء الهى و موجودات مىباشد و در نتيجه مقام آن موجودات از آدم افضل است چه رسد به همهء فرشتگان . در سورهء ص هم به آن موجودات شريف با نام « عالين » اشارت مىفرمايد ، چون خداوند تبارك و تعالى موجودات را ( غير از آدم ) به دو گروه تقسيم مىفرمايد : أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِينَ موجودات ما دون از آدم ( فرشتگان ) كه علت عدم سجود ابليس استكبار مىشود و يا موجودات ما فوق آدم كه نه مطيع اويند و نه به او سجده مىكنند كه آدم به